Jeśli Twoje dziecko:
- robi kupę tylko do pampersa,
- wstrzymuje wypróżnianie 3–5 dni (lub dłużej)
- robiąc “dwójkę” chce być samo,
- wpada w panikę na widok nocnika lub toalety,
- brudzi majtki mimo że jest odpieluchowane,
- mówi, że nie lubi lub nie chce robić kupy
to koniecznie czytaj dalej, bo ten artykuł jest dla Ciebie. Jeśli masz wrażenie, że utknęliście w błędnym kole, to nie jest rzadki przypadek. I właśnie dlatego „dajmy dziecku czas” bywa pułapką: czas nie tylko nie rozwiązuje problemu, ale nawet go utrwala.
Dziecko robi kupę do pampersa - kiedy czekanie zaczyna pogłębiać problem
Rodzice zwykle trafiają do mnie:
- kiedy dziecko reaguje płaczem, paniką albo złością na samo wspomnienie o nocniku/toalecie,
- kiedy po zabraniu pampersa zaczyna wstrzymywać kilka dni i w domu pojawia się strach: „czy nie robię dziecku tym krzywdy? czy na pewno to bezpieczne dla zdrowia?”
- kiedy pampers “tylko na kupę” wraca mimo obietnic, że „to już był ostatni raz”.
- kiedy po raz kolejny poddają się i wracają do pampersa.
I wiem, że najbardziej chciałbyś przeczytać, że to nic poważnego, że to normalne, rozwojowe i wszystkie dzieci tak mają. Że wystarczy poczekać. Że dziecko samo dojrzeje i któregoś dnia temat po prostu zniknie.
I tak, czasem faktycznie może tak być. Jednak po blisko 30 latach pracy z rodzinami widzę wyraźnie, że zdarza się to wyjątkowo i najczęściej tak jak samo zniknęło tak samo powraca. I w większości rodzin, które do mnie trafiają, źródło problemu nie siedzi w „jelitach do naprawienia”, tylko w głowie, w psychice dziecka. Ten problem nie znika sam, on się wręcz utrwala. Miesiąc po miesiącu. Rok po roku. Im dłużej trwa, tym mocniejszy staje się nawyk i tym większa jest blokada. A wtedy nie chodzi już tylko o kupę. Chodzi o napięcie, lęk i codzienność, która zaczyna kręcić się wokół jednego tematu.
Więcej przeczytasz o tym w artykule “Dlaczego dziecko robi kupę tylko do pampersa?”
„Poczekaj, aż wyrośnie” - najczęstsza rada, która daje chwilowy spokój
W internecie można przeczytać wszystko: „Nie naciskaj.” „To tylko faza rozwojowa.” „Dziecko samo będzie gotowe.” „Ma jeszcze czas”.
I przez chwilę to uspokaja. Bo jeśli to faza – to minie. Tylko że mija miesiąc. Potem drugi. Czasem rok. A problem nie znika. Im starsze dziecko, tym: silniejszy nawyk, większa blokada, więcej wstydu, więcej napięcia wokół tematu. W wieku 4-7 lat kupa do pampersa albo zaparcia nawykowe to już nie jest coś, co można bezrefleksyjnie nazwać „etapem rozwoju”. Szczególnie, jeśli zmagamy się z problemem miesiącami (a nawet latami). Bo jeśli coś trwa tyle czasu, to nie jest już to żaden etap, tylko utrwalony schemat działania..
Dziecko zaczyna kojarzyć wypróżnianie z napięciem, bólem, stresem. Mózg zapisuje: kupa = zagrożenie. A skoro zagrożenie, to trzeba od tego uciekać, wstrzymać kupę. Im dłużej dziecko wstrzymuje, tym bardziej boli. A im bardziej boli, tym mocniej wstrzymuje. I tak tworzy się błędne koło.
Czy to znaczy, że masz naciskać na dziecko, straszyć czy karać?. Absolutnie nie. W moich wskazówkach tego nie ma. Moje podejście opiera się na prowadzeniu dziecka krok po kroku, tak, żeby przestało się bać i zaczęło czuć się bezpiecznie bez pieluchy.
Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej na temat tego, jak pracuję z rodzicami przy takich problemach, to krótko opowiadam o tym na bezpłatnym webinarze “Kłopoty z toaletą i zachowaniem u dzieci do lat 7”.
Jak wygląda codzienność, o której nikt nie mówi głośno
Na placu zabaw nikt o tym nie opowiada. Nie mówi się o tym, że:
- dziecko codziennie robi kupę do majtek,
- wstrzymuje wypróżnianie nawet 5–7 dni,
- chodzi na palcach i zaciska pośladki,
- płacze i jest przerażone przy każdym skurczu jelit,
- wpada w histerię przy próbie posadzenia na nocniku,
- robi kupę tylko wtedy, gdy dostanie pampersa,
- niemoc i frustracja rodziców sięga zenitu.
Dzieci niesamodzielne toaletowo trafiają do przedszkola, a potem do szkoły. Nie wyrosły.
Jednak odczuwają wstyd. I jest im ogromnie przykro, kiedy są wyśmiewane i odrzucane przez kolegów. Nie można sprawić, żeby dzieci nie były szczere i nie śmiały się z tego, co dla nich dziwne.
A Ty zaczynasz łapać się na tym, że nie stresuje Cię już tylko sama kupa, tylko to, co przyjdzie razem z nią: oceniające spojrzenia, głupie komentarze i zawstydzanie, że „w tym wieku to już powinno być ogarnięte”.
Życie zaczyna kręcić się wokół kupy:
Zrobił?
Może za twarda ta kupa, dajmy mu makrogole.
Na kulki? A jak zrobi kupę?
Kupę zrobił na treningu, wypadła ze spodenek, więcej tam nie pójdzie
Nie chce iść do przedszkola, bo nawet jak go ciśnie, to nie zrobi i boli go brzuszek.
I tak mija tydzień za tygodniem.
Dlaczego dziecko 4–7 lat robi kupę do pampersa, mimo że jest już odpieluchowane?
Kupa bardzo często jest ostatnim elementem większej układanki.
W wielu rodzinach temat toalety ujawnia coś, co wcześniej było rozlane po całej codzienności:
- dużo stresu,
- dużo presji,
- stresujący dla dziecka system nagród, i kar
- brak jasnych zasad, rodzic raz wymaga a raz ulega,
- emocje rodzica, rodzic raz krzyczy, a raz przytula.
Historia Ani - mamy 4-latki, która wstrzymywała kupę nawet 7–8 dni
Ania zgłosiła się do mnie w dniu, kiedy jej córka nie robiła kupy siódmy dzień.
W końcu dała jej pampersa, nie dlatego, że „odpuściła”, tylko dlatego, że już nie miała siły patrzeć, jak dziecko się męczy. I miała w głowie jedno: „co ja mam jeszcze zrobić?”
Ten problem zdominował życie całej rodziny. Choć szukała pomocy w wielu miejscach, sytuacja wydawała się beznadziejna, a stres narastał z każdym kolejnym dniem.
Dziewczynka była bystra, rozwijała się prawidłowo, w wielu obszarach była bardzo samodzielna. A jednocześnie potrafiła wstrzymywać wypróżnienie nawet 7-8 dni.
Ania, jej mama, szukała najróżniejszych rozwiązań. Szukała wsparcia. Chciała zrozumieć, co się właściwie dzieje. Bo chociaż z zewnątrz wszystko wyglądało „normalnie”, to problem wcale nie znikał.
Dopiero kiedy przyjrzałyśmy się sytuacji szerzej, zaczęliśmy dostrzegać, gdzie leżał prawdziwy powód. Kupa okazała się wierzchołkiem góry lodowej.
Jeśli chcesz zobaczyć tę rozmowę i usłyszeć od tej mamy, jakie zmiany wprowadziła i jak to wpłynęło na rozwiązanie problemu kupy, obejrzyj wideo poniżej.
Kupa tylko do pampersa u dzieci do lat 7 - co naprawdę stoi za tym problemem?
Jeśli dotarłaś/dotarłeś do tego momentu, prawdopodobnie temat nie jest już u Was „drobnostką”.
Możesz dalej słuchać „że wyrośnie”. Tylko że 5-latek (czy 6-cio, a nawet 7-latek), który robi w majtki, nie tylko nie wyrasta z tego, ale płaci za to wstydem, stresem i relacjami z rówieśnikami. A Ty płacisz napięciem i frustracją każdego dnia. To nie jest kwestia czasu. To jest kwestia tego, co zrobicie dalej, jakie działania podejmiecie.
Możesz dalej czekać, aż dziecko “wyrośnie” z problemu. Jednak musisz wziąć pod uwagę, że ten problem zwykle rośnie razem z dzieckiem, a czasami je nawet przerasta.
Możesz też zacząć działać i pomóc dziecku, aby za jakiś czas po tym problemie pozostało tylko wspomnienie. Pierwszy krok? Zrozumieć, co naprawdę stoi za takimi trudnościami, jak kupa tylko do pampersa (TRS), kupa do majtek czy zaparcia nawykowe.
Dlatego przygotowałam bezpłatny, 20-minutowy webinar „Kłopoty z toaletą i zachowaniem u dzieci do 7 lat”
Z darmowego webinaru dowiesz się:
- Co najczęściej stoi za kłopotami toaletowymi?
- Dlaczego problemy „z dwójeczką” to nie tylko sprawa „tylnej części ciała”, ale przede wszystkim… mózgu!
- Kupa tylko do pieluchy - co robić i czego nie robić?
- Jak te trudności często wiążą się z emocjami, relacjami i napięciem w rodzinie.
Po webinarze rodzice najczęściej zaczynają rozumieć, gdzie tak naprawdę może leżeć źródło problemu.
A kiedy już obejrzysz webinar, możesz umówić się na rozmowę ze mną. Opowiesz mi, z czym dokładnie utknęliście, a ja powiem, czy widzę przestrzeń do pracy i jak wygląda współpraca, jeśli zdecydujesz się iść dalej.
Źródła:
- Bakker E., Wyndaele J.J., Changes in the toilet training of children during the last 60 years: the cause of an increase in lower urinary tract dysfunction?, BJU International.
- Kaerts N. et al., Readiness signs used to define the proper moment to start toilet training: a review of the literature, PubMed.
- Tabbers M.M. et al., Evaluation and treatment of functional constipation in infants and children: evidence-based recommendations from ESPGHAN and NASPGHAN, J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr.
- Van Nunen K. et al., Parents’ views on toilet training (TT), Journal of Child Health Care.
- Wojtyniak K., Szajewska H., Dziechciarz P., Translation to Polish, cross-cultural adaptation and validation of the Bristol Stool Form Scale, Przegląd Gastroenterologiczny.
- The association of age of toilet training and dysfunctional voiding, PMC (PubMed Central).
